خرید بک لینک

دوش تا آتش می از دل پیمانه دمید نیمشب صبح جهانتاب ز میخانه دمید

روشنی بخش حریق مه و خورشید نبود آتشی بود که از باده مستانه دمید

چه غم ار شمع فرومرد که از پرتو عشق نور مهتاب ز خاکستر پروانه دمید

عقل کوته نظر آهنگ نظر بازی کرد تا پریزاد من امشب ز پریخانه دمید

جلوه ها کردم و نشناخت مرا اهل دلی منم آن سوسن وحشی که به ویرانه دمید

آتش انگیز بود باده نوشین گویی نفس گرم رهی از دل پیمانه دمید

شعر از رهی معیری

برچسب: نویسنده: آبتین اسدیان تاريخ: چهارشنبه 10 مرداد 1397 ساعت: 18:44

صفحه بندی